Na 24 jaar neemt Robbert van Duin afscheid van de organisatie die hij zelf oprichtte. Toen Recycling Netwerk Benelux, inmiddels bekend als Fair Resource Foundation. Door Trouw werd hij in 2018 ‘de nachtmerrie van de plastic-industrie’ genoemd. Reden voor opluchting bij de grote chemiebedrijven dat hij stopt? Of toch niet?
Een korte terugblik op het werk van oprichter en voormalig directeur en voorzitter Robbert van Duin bij Recycling Netwerk / FRF:
“Gestruikeld over het allerkleinste kiezeltje”
Het was ze bijna gelukt om in 2015 het hele statiegeldsysteem af te schaffen. De fabrikanten hoefden alleen nog een einde te maken aan PVC in verpakkingen. Of politici wijsmaken dat dat was gelukt. Helaas voor hen liet Robbert van Duin voor de deur van enkele supermarkten, met de draaiende camera’s van KRO Brandpunt, zien dat daar niks van klopte. Dus statiegeld bleef. De lobbyist van de fabrikanten blikte terug: “We zijn gestruikeld over het allerkleinste kiezeltje.” Jammer joh.
Poldercriminaliteit
“Het bedekken van duizenden sportvelden met miljoenen rubberkorrels is een vorm van poldercriminaliteit”, aldus Robbert in 2016. “Het gevolg is dat er grote hoeveelheden zink en andere schadelijke stoffen in de bodem en het water terechtkomen”. Recycling Netwerk deed aangifte tegen deze praktijk. De rechter legde boetes op. Een algeheel verbod laat nog altijd op zich wachten, maar is EU-breed aangekondigd vanaf 2031.
Trouw: “De nachtmerrie van de plastic-industrie”
In 2018 kreeg Robbert van Duin een plaats in Trouw’s Duurzame 100. Trouw noteerde een opmerking van een lobbyist aan Robbert: “Voor ieder uur dat jij in dit dossier steekt, moeten wij tien mensen aan het werk zetten. Maar dat doen we gewoon. Dus hou er maar mee op.” Trouw vervolgde: “Maar Van Duin hield er niet mee op.”
Aanjager en wetenschapper
Naast concrete milieuresultaten heeft Robbert ook de oprichting van meerdere milieuclubs op zijn naam staan. In de jaren 80 stond hij aan de wieg van de Zuid-Hollandse Milieufederatie en startte hij het gezaghebbende onderzoeksbureau voor energie en milieu CE Delft. 24 jaar geleden begon hij Recycling Netwerk Benelux, inmiddels bekend als Fair Resource Foundation. 10 jaar geleden maakte hij plaats voor Rob Buurman om directeur te worden. Nu treedt hij ook terug als voorzitter en komt er een einde aan zijn tijd bij FRF.
Maar voor de plastic-industrie is de nachtmerrie nog niet voorbij, want FRF bouwt voort op wat Robbert van Vliet heeft neergezet en zal doorgaan om een einde te maken aan de wegwerpeconomie.
- Interview in Trouw voor de Duurzame 100 (2018):
- Robbert’s strijd tegen rubbergranulaat op sportvelden bij Zembla (2017)
- TV-programma Haagse Lobby over het gevecht over statiegeld (2016 – vanaf 23:58)
- Robbert van Duin liet bij KRO Brandpunt zien dat er nog steeds heel veel PVC in verpakkingen zat (2015)
Gerelateerde tags
INTERPOOL: Baanbrekend project om flessen en potten te redden van verspilling
We willen de wereld laten zien dat er een duurzamer alternatief is voor het weggooien van glazen flessen en potten. Samen met Europese partners lanceert Fair Resource Foundation daarom INTERPOOL: een grensoverschrijdend project om een gezamenlijk hergebruiksysteem voor glazen flessen en potten mogelijk te maken. Daarmee draagt INTERPOOL bij aan een snellere transitie naar een circulaire verpakkingsketen en de ambities van de EU op dit thema.
NGOs in Europa onder druk, oproep aan NSC om zich terug te trekken uit werkgroep
NGO’s versterken democratisch beleid door onafhankelijke expertise, maar die rol staat in Europa onder druk. Een omstreden EU-werkgroep onderzoekt NGO-financiering op basis van ongefundeerde beschuldigingen. Fair Resource Foundation en andere organisaties waarschuwen dat deze ‘heksenjacht’, aangejaagd door Europarlementariër Dirk Gotink (NSC), het maatschappelijk middenveld verzwakt, kritische inspraak belemmert en schadelijk is voor transparant Europees bestuur.
Chemische recycling technologieen en hun rol in een circulaire toekomst voor plastics
Chemische recycling wordt vaak gepresenteerd als oplossing voor moeilijk recyclebaar plastic. Dit artikel analyseert vier technologieën: oplossen, depolymerisatie, pyrolyse en vergassing, en vergelijkt ze op werking, kwaliteit, kosten en klimaatimpact. De analyse laat zien dat chemische recycling kansen biedt, maar ook duidelijke technische en systeemgrenzen kent, en vooral een aanvullende rol heeft naast mechanische recycling.